ریبــــــــــــــوار

منوی اصلی

پروفایل مدیر

آرشیو وبلاگ

لینک دوستان

[Link_Title]

قالب وبلاگ

امکانات وبلاگ !

شب که می شود

شب که می شود ؛

تمامِ جهان می خوابند من می مانم و سکوتی که درد می کند

من می مانم و غم هایی که وجودم را تسخیر نموده اند ؛
تمامِ مردم خوابیده اند

و چه دردناک است ؛اینکه هیچ کس ، میانِ حجمِ شب بیداری ؛

همراهی ام نخواهد کرد .شب که می شود ؛تنهایی ام را در آغوش می کشم

چشمانم را می بندم وبه سالهای دور آن زمان که همه باهم زیر یک سقف بودیم ؛می اندیشم.

در خیال شما را در کنار خویش می بینم نعمت را با آن لبخندهای همیشگی

سمیه را با حجب وحیایی بی مثال

ومسعود را با فریادهای شادمانه؛

و من در سکوت مرگبار واوهامم حتی صدایِ نفس هایِ خدا را می شنوم

اما افسوس که خبری از جوانان عزیز سفر کرده ام نیست

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: یکشنبه 19 شهریور 1402 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

تابستان است

تابستان است
آسمان دلگیر است!
درختان با باد ترانه می خوانند!
روز در ادامه ی نبودنتان،
روی نیمکتِ تنهایی جا خوش کرده ست!
تابستان است
هوا از شرجی کوچ نابهنگامتان دم گرفته!
بغض های در گلو مانده با تأخیری چند ساعته
به وقت شروع رفتن نابهنگامتان
گلویم را
خیابان به خیابان ،
کوچه به کوچه در خاموشی و سکوت
در واپسین دقایق دلتنگی
میان باران اشکهایم در فراقتان طی می نماید.

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: پنج‌شنبه 26 مرداد 1402 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

دلم بهانه شما را دارد

دلـم
بهــانه ی شما را دارد!
می دانــین بهانه چیست؟!
بهــانه...
همان است که شب ها خواب از چشم خیس من می دزدد...
بهــانه ...
همان است که روزها میـان انبـوهی از آدم ها،
چشمانم را پـــی شما می گرداند.
بهــــانه...
همان صبری است که به لبانم سکـــوت می دهد
تا گلایه ای نکنم از نبـودنتان

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: دوشنبه 12 تیر 1402 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

سیلاب غم

من مدت‌هاست که در سیلاب غم افتاده

و توان گریز از آن را ندارم. باشد که

در این اندوه ویران کننده، آرام بگیرم.

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: سه‌شنبه 16 خرداد 1402 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

کاش پست چی بودم

ای کاش پستچی بودم و هر صبح،
حالِ خوب می‌بردم برای آدم‌ها،
هربار در می‌زدم، هربار کسی در را باز
می‌کرد و با دیدن من و دلخوشیِ
کوچکی که به همراه داشتم،
برق اشتیاق می‌نشست توی چشم‌هاش
و اگر غمی هم داشت، فراموش می‌کرد.

کاش پستچی بودم و تمام بسته‌هایی
که به قصد مقصدی حمل می‌کردم،
پر از خوشبختی و لبخند بود.
کاش قاصد خبرهای خوب بودم،
قاصد دلخوشی‌ها، آرزوها، لبخندها...

کاش برای خوب کردنِ حال این مردم،
کار کوچکی از من ساخته‌بود،
کاش بذر خوشبختی داشتم و می‌پاشیدم
در دل کوچه‌ها و خیابان‌ها و آدم‌ها.
کاش پستچی بودم،
کاش حال خوب پخش می‌کردم
میان آدم‌ها....

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: سه‌شنبه 19 اردیبهشت 1402 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

دلتنگی وخاطره ها

سال که نو می شود وبهار که می آید ؛ طبیعتی زیبا با خود می آورد

به گونه ای شگرف وجود آدمی را پرمی کند از یادها و خاطره ها

و این گونه است که هرکس حالی خاص خودش رادارد
و من...
شبیه کسی شده ام که در برهوتی که تا چشم کار می کند از آبادی و آدمی خبری نیست، سرگردان است!
شما رفتین و من دست هایم هر چه می کارد، خار است و هر چه می سازد، پوشالی و بر باد است!
شما رفتین و من هر چه می دَوَم نمی رسم و هر چه صدایتان می کنم، جوابی نمی شنوم!
مگر طاقتِ آدمی چقدر است که عمرش در دوری و دلتنگی هدر شود و دم بر نیاورد؟
مگر این زندگی دو روزه مجال این همه دلتنگی وبی قراری را می دهد؟

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: چهارشنبه 30 فروردین 1402 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

پنجشنبه ها

صبح پنج شنبه که می دمد نسیمی فرح بخش با خود می آورد

که به گونه ای شگرف مشام جان را پرمی کند

از یادها و خاطره ها و این گونه است که هرکس حال خاص خودش رادارد

و مــــــن...

شبیه کسی شده ام که در برهوتی که تا چشم کار می کند

از آبادی و آدمی خبری نیست، سرگردان است!

بعداز رفتن زود هنگامتان دست هایم هر چه می کارد،

خار است و هر چه می سازد، پوشالی و بر باد است!

شما ناموقع رفتین ومن در ارزوی رسیدن به شما افسوس

که هر چه صدایتان می کنم، جوابی نمی شنوم!

مگر طاقتِ آدمی چقدر است که عمرش در دوری و دلتنگی هدر شود و دم بر نیاورد؟

مگر این زندگی دو روزه مجال این همه غم ودلتنگی را می دهد؟

دستم به هیچ کجا نمی رسد .من مانده ام ودلتگی ودلتنگی.

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: دوشنبه 15 اسفند 1401 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

دلم تنگ است خدایا

دلـم تنگ است!!!

بغض سنگینی گلویـم را می‌فشارد

و خیـال خالی شدن ندارد انگار!

مُـدام چنگ میزند گلویـم را

و بودنت را انتظار می‌ڪشد.

ڪاش دیروزے نبود

تا خاطـراتت در آن نقش نمی‌بست!

و ڪاش فردایی نباشـد

وقتی قـرار است

تــو در آن نباشی..!!!!

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: شنبه 22 بهمن 1401 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

تقدیم به مادری که ندارم(بمناسبت سالگرد سفر بی بازگشت مادرم)

من لطافت نسیم،سیپدی سپیده، نستوهی کوه

و صداقت آیینه را در تو می نگرم....مادر،

گلبرگ ها بر دستانت بوسه می زنند؛

دریاها به تو غبطه می خورند؛

بادها نام تو را تا عرش خدا می برند؛و ملکوتیان بر تودرود می فرستند.

خدا بهشتش را به زیر پای تو می بخشد.

تو به راستی شکوه مندترین واژه شگرف آفرینشی.

ميان تمام نداشتن ها دوستت دارم ...

شانس ديدنت را هر روز ندارم ...

ولي دوستت دارم...

وقتي دلم هوايت را ميكند حق شنيدن صدايت را ندارم...

وقت هايي كه روحم درد دارد و ميشكند شانه هايت را براي گريستن كم دارم...

وقت دلتنگي هايم , آغوشت را براي آرام شدن ندارم ...

ولي دوستت دارم ....

آري همه وجودمي ولي هيچ جاي زندگيم ندارمت و ميان تمام ندا شتن ها

باز هم با تمام وجودم د وستت دارم

باتمام نبودن ها دوستت دارم مادرم

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: جمعه 23 دی 1401 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

پاییز

پاییز
سرد و بی رحم نیست
فقط
جسارت زمستـان را ندارد
ذره ذره زرد می کند
اندک اندک جان می سِتاند
قطره قطره می گِریاند
پاییــــز سرد نیست
نامـــهربان است
بخاطر شب های سرد و طولانی اش
بخاطر تنهایی و دلتنگی های پاییزی ام
بخاطر پیاده روی های شبانه ام از سر دلتنگی ویاد عزیزانم
بخاطر بغض های سنگین انتظار
بخاطر اشک های بی صدایم

برای من فصل باریدن اشکها…

فصل بغض های در گلو مانده است

این روزها هوای زندگیم سخت پاییزیست

نویسنده: za1 ׀ تاریخ: جمعه 11 آذر 1401 ׀ موضوع: [Post_Cat_Title] ׀

درباره وبلاگ

★ بسم الله الـــرحمن الرحیم★ از روزی که خودرا شناختم جز تنهایی وغم ؛ یار دیگری نداشتم . روزگار با بی رحمی وظلم بیکران تمامی ناملایماتش را بر من تحمیل نمود. واینک من مانده ام وغم، همدم وهمنشین من تلخیها وغمهای روزگار گردیده. من شبح تاریکی هستم که با اشک وغم فراوان وبغضهای در گلو مانده نفسهایی به اسم زندگی را بالا می آورم وفکر میکنم تنها همنشینم مرگ باشد آری از آن روز اول برای من پیراهن غم دوختند هرچند که بر جسم ضعیفم سنگینی میکند اما قد واندازه اش مناسب من است وهرگز هم پاره نمی شود تمامی جوانه های امید در وجودم در زیر این پیراهن خشکیده اند وتنهای تنهایم ودر تنهایی وسکوتی سرد خواهم مرد بدون آنکه شیون مادر را ویا ندای پدر را ویا صدای برادر برادر نعمت را ویا هق هق گریه های سمیه که از سرنجابت تنها؛ در کنجی خلوت به هنگام حزن واندوه سر میداد؛ بشنوم پس دنیا را در تنهایی وبی کسی ترک میکنم.

عناوین آخرین مطالب